نا بسامانی وضعیت اقتصادی، دانشجویان آمریکایی‌ را درسخوان کرده و این در حالی‌ است که بیشترین در صد دانشجویان دره کارشناسی ارشد و دکتری دانشگاههای آمریکا را دانشجویان خارجی‌ و به ویژه دانشجویان ایرانی اشغال کرده ا‌ند.معلوم نيست که واقعاً هر سال چقدر از دانشجويان ايراني براي ادامه تحصيل از کشور خارج مي شوند و بعد در همان جا مي مانند . تمایل به ادامه‌ی تحصیل در خارج از کشور در چند سال اخیر نه تنها کم نشده، بلکه افزایش قابل توجّهی هم داشته است.

 فرار مغزها به عنوان يک آسيب اجتماعى مختص کشورهاى جهان سوم ، بيش از يکربع قرن است که جوانان ايرانى را به دام خود گرفتار کرده است .از ميان کشورهايى که به دليل در اختيارگذاشتن امکانات پژوهشى و رفاهى به صاحبان انديشه بيشترين نخبگان ايرانى را به خود جذب کرده اند، آمريکا و کانادا به ترتيب رتبه اول و دوم را به خود اختصاص داده اند.در این میان عوامل و مسائل زیادی چه از نظر سیاسی ؛ اقتصادی ؛ اجتماعی و.... وجود دارند که باعث دلسرد شدن و مهاجرت نخبگان می توان بحساب آورد.

 آمار مدوني از خروج دانشجوياني که به قصد تحصيل کشور را ترک مي کنند، وجود ندارد. گاهي آماري از گوشه و کنار شنيده مي شود که نشان دهنده وضعيت عجولانه خروج نخبگان علمي است اما آنها نتايج يک تحقيق به هم پيوسته نيستند؛ مثلاً گفته شده است از 125 دانش آموزي که در المپيادهاي علمي سه سال گذشته رتبه اول تا سوم را آورده اند، 90 نفر کشور را به قصد دانشگاه هاي امريکايي ترک کرده اند يا اينکه 80 درصد فارغ التحصيلان مدارس استعدادهاي درخشان در سراسر کشور از ايران رفته اند و بسیاری از آنان هرگز به ایران جهت زندگی دائم باز نمی گردند،اما از اين آمار پراکنده، نتيجه چنداني حاصل نمي شود.

ولی متاسفانه با خراب شدن وضعیت اقتصادی آمریکا ،مردم این کشور به این فکرافتاده ا‌ند که با تحصیل می‌‌توانند شغل بهتر و یا امنیت شغلی‌ بیشتری داشته باشند که در نتیجه در صد تقاضای دانشجویان آمریکایی‌ برای دوره تحصیلات تکمیلی بالا برده اند که این می‌‌تواند زنگ خطری برای دانشجویان ایرانی‌ که قصد ادامه تحصیل در یکی‌ از دانشگاه‌های آمریکا را دارند محسوب شود. ورود دانشجویان آمریکایی‌ موجب پایین آمدن ظرفیت پذیرش دانشجویان خارجی‌ و به ویژه دانشجویان ایرانی‌ خواهد شد و اینجاست که رقابت  تنگاتنگی ایجاد شده و دانشجویان ایرانی‌ باید توانا ییهای خود را به روسای دانشگاه‌ها نشان داده و ظرفیت ها را نصیب خود کنند که البته این رقابت ها نسبت به رشته ها  ی گوناگون متفاوت است.

سلام به همه دوستانی که در این مدت همراه من بودند و من را تشویق به نوشتن دوباره می کردند.من بازم برگشتم و می‌خواهم باز هم پر چونگی کنم.راستش در این مدت ۱ سالی‌ که ننوشتم دل و دماغ نوشتن رو از دست داده بودم و پیش خودم می‌گفتم این نوشتن ها بی‌ فایده است من که دیگه نه در ایرانم و نه در بین جماعت مطبوعاتی. ولی‌ با شروع فعالیتم در روزنامه و همکاری با دوستان عزیزی که زمانی‌ یا هم دانشگاهی بودیم و یا همکاری مطبوعاتی داشتیم جان تازه ای گرفتم و می‌خواهم که دوباره شروع کنم و اینجا را هم چند خطی‌ را  سیا‌ه کنم.